Βιοενεργά συστατικά από φύκια

maxresdefault

Τα φύκια και τα μικροφύκη είναι αρχαίες μορφές ζωής, οι οποίες υφίστανται απαράλλακτες για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Ως εκ τούτου, κάποιος ενδέχεται να υποθέσει ότι έχουν αναπτύξει ορισμένους μοναδικούς και αποτελεσματικούς αμυντικούς μηχανισμούς. Και αυτό φαίνεται ότι είναι η πραγματικότητα. Οι αμυντικοί τους μηχανισμοί βασίζονται στην παρουσία χημικών ουσιών που προστατεύουν τα φύκια από επιθέσεις μικροοργανισμών και φυτοφάγων ψαριών. Συνεπώς, τα φύκια και τα μικροφύκη έχουν ξεχωρίσει ως ένα πιθανό χρυσωρυχείο για την εξαγωγή ενδιαφέροντων ενεργών συστατικών με πολλές πιθανές εφαρμογές στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Το ιώδιο είναι το πιο προφανές και καλά τεκμηριωμένο παράδειγμα.

Έρευνες έχουν οδηγήσει στην ταυτοποίηση ενός μεγάλου εύρους χημικών συστατικών, ειδικά τους λεγόμενους δευτερεύοντες μεταβολίτες, που έχουν ενδιαφέρουσες επιδράσεις που μπορούν να χρησιμεύσουν για ιατρικούς και φαρμακευτικούς σκοπούς. Από τη δεκαετία του 1970 η έρευνα για αυτές τις ουσίες έχει εντατικοποιηθεί, ιδιαίτερα για αυτά που έχουν αντικαρκινικές και αντιβιοτικές εφαρμογές.

Κάποιες από τις ουσίες που έχουν ανακαλυφθεί προσφάτως είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσες. Το πολυπεπτίδιο kahalalide F, το οποίο σε μερικά είδη φυκιών δρα ως χημική άμυνα απέναντι σε φυτοφάγα ψάρια, έχει αντιική δράση. Αυτή είναι μία πιθανή μερική εξήγηση για την εμφάνιση λιγότερων περιστατικών εμφάνισης HIV/ AIDS σε περιοχές όπου συνηθίζεται η κατανάλωση φυκιών. Για παράδειγμα, το ποσοστό εμφάνισης του HIV/ AIDS στην Ιαπωνία και στην Κορέα είναι 0.01%, ενώ στην Αφρική είναι 10%. Διαφορές στις πρακτικές σεξουαλικής συμπεριφοράς ενδέχεται να παίζουν ρόλο για την παραπάνω ποσοστιαία διαφορά, ωστόσο είναι ενδιαφέρον ότι στο Τσαντ, όπου ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού καταναλώνει κυανοπράσινα μικροφύκη (σπιρουλίνα), το ποσοστό εμφάνισης του HIV/ AIDS είναι 2 – 4%. Πιλοτικές έρευνες έχουν δείξει ότι η εμφάνιση του AIDS μπορεί να καθυστερήσει σε ασθενείς οι οποίοι δεν έχουν ακόμα λάβει συμβατικά αντιικά φάρμακα αν εμπλουτίσουν τη διατροφή τους με φύκια.

Η καραγεγάνη από την κόκκινη άλγη εμφανίζει καλά τεκμηριωμένη αντιική δράση, για παράδειγμα, έναντι του έρπη, του ιού HIV και του HPV που προκαλεί καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Η αντιική δράση φαίνεται ότι έχει δύο σκέλη. Το ένα είναι ότι αποτρέπει τον ιό από το να εισέλθει στα κύτταρα και το άλλο ότι ενισχύει το έμφυτο ανοσοποιητικό σύστημα και εμποδίζει την περαιτέρω μόλυνση μέσω του αίματος. Τρώγοντας φύκια και μικροφύκη συχνά, κάποιος μπορεί να επιτύχει τόσο ένα συγκεκριμένο επίπεδο προστασίας απέναντι στον ιό και, για αυτούς που έχουν ήδη μολυνθεί, μία ουσιαστική μείωση της δράσης του ιού, μειώνοντας τον κίνδυνο μετάδοσης.

Ο πολυσακχαρίτης φουκοειδίνη από τα καφέ φύκια έχει διαπιστωθεί ότι είναι ικανός να δράσει ενάντια στο σχηματισμό γαστρικού έλκους, εμποδίζοντας την ικανότητα του πρόδρομου βακτηριδίου, ελικοβακτήριο του πυλωρού, να πολλαπλασιαστεί στο στομάχι. Επιπροσθέτως, τα καφέ φύκια περιέχουν μία μακρά λίστα τερπενίων, που είναι ένας γενικός όρος για μία μεγάλη και ποικίλη κατηγορία οργανικών χημικών. Ορισμένα από αυτά τα τερπένια εμφανίζουν αντιικές και αντικαρκινικές ιδιότητες και πιθανώς να έχουν την ικανότητα να καταπολεμήσουν τη μαλάρια. Όπως περιγράφηκε και νωρίτερα, ορισμένα από τα λιπαρά (κάποια γλυκολιπίδια) και ορισμένοι πολυσακχαρίτες (ειδικά η φυκοειδίνη) που έχουν ήδη ανακαλυφθεί έχουν την ικανότητα να εμποδίζουν την ανάπτυξη των όγκων.

Καθώς η έρευνα για αντιβιοτικά έχει εντατικοποιηθεί τα τελευταία χρόνια λόγω του γρήγορου πολλαπλασιασμού βακτηριδίων που είναι ανθεκτικά στα φάρμακα, συνεχώς αυξανόμενη προσοχή δίνεται σε ουσίες που βρίσκονται σε φύκια και μικροφύκη οι οποίες είναι φυσικές άμυνες ενάντια στην επίθεση μικροοργανισμών και φυτοφάγων ψαριών. Τα καφέ φύκια περιέχουν συγκεκριμένες τανίνες και τα πράσινα και κόκκινα φύκια έχουν, για παράδειγμα, ακρυλικό οξύ και βρωμιοφαινόλες. Αυτά τα στοιχεία εμφανίζουν αντιβακτηριδιακή δράση και είναι αυτά που εμποδίζουν τα ψάρια να τρώνε τα φύκια. Έχει προταθεί ότι η χρήση ενός συνδυασμού εκχυλισμάτων τέτοιων βιοενεργών συστατικών από μία ποικιλία φυκιών σε μία υδατοκαλλιέργεια ψαριών, μπορεί να καταστήσει πιθανή την απαλλαγή της τροφής των ψαριών από αντιβιοτικά.

Ένας αριθμός αναφορών στην επιστημονική βιβλιογραφία προτείνει ότι εκχυλίσματα από διάφορα είδη φυκιών μπορούν να αντιμετωπίσουν τους μύκητες και τις προνύμφες κουνουπιών και έτσι να έχουν πιθανή δράση ως εντομοκτόνα. Αυτή τη στιγμή, γίνεται έρευνα πάνω στη χρήση ειδικών ειδών μικροφυκών που παράγουν διαφορετικές ουσίες οι οποίες μπορούν να χρησιμεύσουν ως ένας τύπος εμβολίου ενάντια σε παθήσεις του σολωμού ιχθυοτροφείου.

Τα φύκια, και ειδικά εκχυλίσματα από κόκκινη άλγη, έχουν θέση στην παραδοσιακή ιατρική πολλών χωρών όπως η Νορβηγία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Ιαπωνία, η Κίνα και η Ινδονησία, ως ένα φάρμακο κατά των παρασίτων του εντέρου. Αυτό ίσως οφείλεται σε αμινοξέα (δομοϊκό οξύ, καινικό οξύ) που βρίσκεται σε ορισμένα φύκια. Αυτά τα αμινοξέα είναι τοξικά σε μεγάλες ποσότητες, ωστόσο σε μικρές ποσότητες φαίνεται ότι καταπολεμούν με επιτυχία τα παράσιτα.

0 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*